Beschuit met kuikentjes

Gisteren stuitte ik op het eerste zwanenkuiken van dit jaar, hooguit een dag of twee oud. Het zat als een piepklein hoopje pluis naast zijn ouders in het gras. Moeder zat te poetsen en eerst twijfelde ik of dat bergje dons niet gewoon veren uit haar kleed waren, maar al snel werd er een prachtig donkergrijs snaveltje in de lucht gestoken en keek een glinsterend zwart oogje nieuwsgierig mijn kant op. Na mijn avontuur van afgelopen winter met een gewonde (en helaas overleden) zwaan en de gruwelberichten van een paar weken geleden over leeggehaalde nesten en doodgeknuppelde ouders, werd ik van deze aanblik zo blij dat ik bijna beschuit met muisjes ben gaan halen. Ik mocht het kersverse gezinnetje vandaag tot op een paar meter naderen en heb een uur lang mee kunnen genieten van de avonturen én opvoeding van het kleintje.

Boterbloem happen

Pootje en poot

Achterlangs op moeders rug klouteren was blijkbaar niet de bedoeling, want moeder liep steeds weg

Toen maar voorlangs proberen en dat mocht wel, maar lukte niet zo best

Op krachten komen aan moeders zijde, terwijl zij in de gaten hield of dat menswezen niet te dichtbij kwam

Nieuwe poging, nu met poten en vlerken

Gelukt!

Hoog en droog, verscholen tegen de wind tussen moeders veren

Of languit in de zon

Vol vertrouwen

Compleet